| |
Ernest Bošnjak je 1906. otvorio stalni bioskop u Somboru, a 1909. godine
kupio filmsku kameru marke Ethel i snimio "igrani" film U
CARSTVU TEPSIHORE, dug 120 metara (nije sačuvan).
Aleksandar Lifka se posle desetogodišnje karijere putujućeg prikazivača,
1911. godine nastanio u Subotici i tu snimio dosta žurnalskih storija.
Ostalo je zabeleženo da je snimio i igrani film RASPOLOŽENI KOVAČI
koji je ozvučio uz pomoć gramofonskih ploča (film nije sačuvan).
Vlasnik beogradskog hotela i bioskopa Pariz,
Svetozar Botorić,
zajedno sa
Čiča-Ilijom Stanojevićem, osniva 1911. godine Udruženje za
snimanje srpskih filmova. Te godine su da snimili dva igrana filma
ŽIVOT I DELA BESMRTNOG VOZDA KARADJORDJA i
ULRIH CELJSKI I VLADISLAV HUNJADI. Reditelj je bio Čica-Ilija
Stanojević koji je i glumio zajedno sa svojim kolegama iz Narodnog
pozorišta, snimatelj je bio Luj de Beri. De Beri će sledeće, 1912.
godine, u produkciji braće Savić, snimti još jedan igrani film
JADNA MAJKA.
|
| |
Za
vreme Prvog svetskog rata u Novom Sadu, radi
Vladimir Totović koji,
posle iskustva kao glumac u Budimpešti, od ustedjevine kupuje filmsku
kameru i u jesen 1915. godine snima dva igrana filma SPASILAC i
DETEKTIV KAO LOPOV
(premijera 1916.). Sledeće 1916. godine radi kao glumac u Pragu
i Beču, a zatim biva mobilisan u austro-ugarsku vojsku i gine na frontu
u Galiciji.
U ovom periodu na teritoriji Srbije i Crne gore nije snimljen ni jedan
igrani film.
|
