| |
Ernest Bošnjak je 1906. otvorio stalni bioskop u Somboru, a 1909. godine kupio filmsku kameru marke Ethel i snimio "igrani" film U CARSTVU TEPSIHORE, dug 120 metara (nije sačuvan).
Aleksandar Lifka se posle desetogodišnje karijere putujućeg prikazivača, 1911. godine nastanio u Subotici i tu snimio dosta žurnalskih storija. Ostalo je zabeleženo da je snimio i igrani film RASPOLOŽENI KOVAČI koji je ozvučio uz pomoć gramofonskih ploča (film nije sačuvan).
Vlasnik beogradskog hotela i bioskopa Pariz, Svetozar Botorić, zajedno sa Čiča-Ilijom Stanojevićem, osniva 1911. godine Udruženje za snimanje srpskih filmova. Te godine su da snimili dva igrana filma ŽIVOT I DELA BESMRTNOG VOZDA KARADJORDJA i ULRIH CELJSKI I VLADISLAV HUNJADI. Reditelj je bio Čica-Ilija Stanojević koji je i glumio zajedno sa svojim kolegama iz Narodnog pozorišta, snimatelj je bio Luj de Beri. De Beri će sledeće, 1912. godine, u produkciji braće Savić, snimti još jedan igrani film JADNA MAJKA.
|
| |
Za vreme Prvog svetskog rata u Novom Sadu, radi Vladimir Totović koji, posle iskustva kao glumac u Budimpešti, od ustedjevine kupuje filmsku kameru i u jesen 1915. godine snima dva igrana filma SPASILAC i DETEKTIV KAO LOPOV (premijera 1916.). Sledeće 1916. godine radi kao glumac u Pragu i Beču, a zatim biva mobilisan u austro-ugarsku vojsku i gine na frontu u Galiciji.
U ovom periodu na teritoriji Srbije i Crne gore nije snimljen ni jedan igrani film.
|
